غزل ۶۴۵۵ - زهر آب زندگانی می شود در جام او

زهر آب زندگانی می شود در جام او
نیست فرقی در میان بوسه و دشنام او ۱

قاصدان را لب ز پیغام زبانی می شود
نامه سربسته از شیرینی پیغام او ۲

چون خط عنبرفشان، پیچ و خم تار نگاه
مو به مو پیداست از رخساره گلفام او ۳

می کند از طوق قمری حلقه نام سرو را
از صنوبر قامتان هر جا برآید نام او ۴

می کند زنجیر جوهر پاره چون دیوانگان
ز اشتیاق خون من شمشیر خون آشام او ۵

عالمی چون سایه زیر پای او افتاده اند
تا که را از خاک بردارد دل خودکام او ۶

بر گرفتاران ره اندیشه پرواز بست
بس که گیرنده است چشم حلقه های دام او ۷

اینقدر گیرندگی در خاک هم می بوده است؟
ماه نتواند گذشتن از کنار بام او ۸

هر که صائب همچو مجنون می شود یکرنگ عشق
هر کجا وحشی غزالی هست گردد رام او ۹