غزل ۶۴۵۹ - نیست ممکن برگرفتن دیده از دیدار تو

نیست ممکن برگرفتن دیده از دیدار تو
ختم شد گیرندگی بر مصحف رخسار تو ۱

رحم کن بر تلخکامان پیش ازان کز زهرخط
سبزتر از پسته گردد لعل شکربار تو ۲

هر که شد بی رو، بود آسوده از رو ساختن
شد ز بی رویی طرف آیینه با رخسار تو ۳

سروها از شرم آب و آبها گردند خشک
بر گلستان بگذرد چون سرو خوش رفتار تو ۴

از عرق هر دم به طوفان می دهد پیراهنی
ماه کنعان از حجاب گرمی بازار تو ۵

مغزها شیرین شود در استخوان چون نیشکر
چون به شکرخند آید لعل شکربار تو ۶

می کند نظارگی را شرم رخسار تو آب
دست گلچین غنچه بیرون آید از گلزار تو ۷

قطعه یاقوت و ریحان شد غبار دیده ها
تا به روی کار آمد خط عنبربار تو ۸

بگذرد چون موج از آب زندگی دامن فشان
هر که را دل زنده گردد صائب از افکار تو ۹