خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عارفانه از صائب تبریزی، بیانگر درد فراق و اشتیاق به معشوق است. شاعر با تصاویر زیبا و استعاره‌های عمیق، از بی‌قراری، انتظار، شکستگی و امید به وصال سخن می‌گوید. او از معشوق می‌خواهد که در نبودش، نشانه‌های عشق را در طبیعت و جهان جستجو کند.

رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عارفانه است که درک آن به بلوغ فکری و تجربه‌ی عاطفی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

ز من شکیب به قدر دل فگار بجو
به من دلی بنما بعد ازان قرار بجو

مرا به مرگ ز کوی تو پای رفتن نیست
غبار من به سر راه انتظار بجو

شکستگی طلبم، از میان اگر بروم
مرا به سلسله زلف آن نگار بجو

گهرفشانی ابر سیاه مشهورست
مراد در دل شب ای سیاه کار بجو

چو دور من بسر آید ز گردش دوران
مرا به حلقه آن چشم پرخمار بجو

دلی که داشتی ای جان شده است هر جایی
دل دگر ز برای تن فگار بجو

نکرده گریه تمنای بخت سبز مکن
بریز دانه خود در زمین، بهار بجو

به امتحان بکش از ریگ روغن بادام
دگر مروت ازین اهل روزگار بجو

چه ذره بی سرو پا شو درین جهان صائب
دگر به حضرت خورشید عشق بار بجو

«صائب تبریزی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir