غزل ۶۵۲۶ - ز شرم قد بلند تو آب گردد سر

ز شرم قد بلند تو آب گردد سر
به زیر خاک نهان از حجاب گردد سرو ۱

در آن چمن که نهال تو جلوه گر گردد
ز طوق فاخته پا در رکاب گردد سرو ۲

ز بس خراب شد از جلوه تو، نزدیک است
که آشیانه جغد و غراب گردد سرو ۳

بلند نام ز عشق است حسن هر جا هست
ز جوش فاخته مالک رقاب گردد سرو ۴

به خار و خس نتوان کشت شعله را، ترسم
ز سوز سینه قمری کباب گردد سرو ۵

ز طوق فاخته گردابها کند تصویر
اگر ز شرم تو زین گونه آب گردد سرو ۶

در آن ریاض که صائب قلم به کف گیرد
عجب که سبز دگر از حجاب گردد سرو ۷