هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی از صائب تبریزی، با تصاویر زیبا و استعاره‌های غنی، به موضوعاتی مانند عشق، آرزو، قناعت، و زیبایی‌های طبیعت می‌پردازد. شاعر از معشوق، عشق، و جلوه‌های آن سخن می‌گوید و از احساسات عمیق خود پرده برمی‌دارد.
رده سنی: 16+ متن شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از استعاره‌ها و مفاهیم نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه برای درک کامل دارند.

غزل ۶۵۳۰ - خطت که رفت در بغل هاله ماه ازو

خطت که رفت در بغل هاله ماه ازو
پوشیده است کعبه پلاس سیاه ازو ۱

من بسته ام لب طمع، اما نگار من
دارد دهان بوسه فریبی که آه ازو! ۲

عشق کریم سایه فکنده است بر سرت
هر آرزو که می کشدت دل، بخواه ازو ۳

باغ و بهار چشم و دل قانع من است
صحرای ساده ای که نروید گیاه ازو ۴

زلفت به مشک اگر رقم بندگی کشد
آن خون گرفته کیست که خواهد گواه ازو؟ ۵

تا جلوه داد قد قیامت خرام را
آمد هزار منکر محشر به راه ازو ۶

در دودمان خامه صائب نهفته است
برقی که روی صفحه شود همچو ماه ازو ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۵۵۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۶۵۲۹ - شد خط مشکبار عیان از عذار او
گوهر بعدی:غزل ۶۵۳۱ - میخانه ای که شوق تو باشد مدام او
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.