غزل ۶۵۳۲ - از گرد خط گرفته مباد آفتاب تو

از گرد خط گرفته مباد آفتاب تو
چندان که خاک اوست روان باد آب تو ۱

خوشتر بود ز باده سرجوش دیگران
در انتهای خط می پا در رکاب تو ۲

وقت زوال سایه خورشید کم می شود
چون سایه دار گشت ز خط آفتاب تو؟ ۳

خط گر چه پرده سوز حجاب است حسن را
از خط فزود پرده شرم و حجاب تو ۴

زان لعل آبدار خوشم با جواب خشک
چون آب زندگی است گوارا سراب تو ۵

از ما مپوش صحبت شب را که می زند
خمیازه موج از لب همچون شراب تو ۶

هرگز نبود رسم ترا خواب صبحگاه
ما را به صد خیال فکنده است خواب تو ۷

کوتاهتر بود ز شب وصل عاشقان
روز حساب بر ستم بی حساب تو ۸

من نیستم حریف زبانت، مگر زنم
از بوسه مهر بر لب حاضرجواب تو ۹

در پرده سوخت روی تو هر جا دلی که بود
ای وای اگر به یک طرف افتد نقاب تو ۱۰

صائب ز کیمیای سعادت غنی شود
هر کس رسیده است به فکر صواب تو ۱۱