غزل ۶۵۳۳ - چون سر زند ز مشرق زین آفتاب تو

چون سر زند ز مشرق زین آفتاب تو
صد شاخ گل پیاده رود در رکاب تو ۱

در پرده حرف گوی که تبخال بی ادب
دندان نگیرد از لب حاضرجواب تو ۲

فردا که صبح حشر زند چاک پیرهن
دست من است و دامن بند نقاب تو ۳

بر وعده های پوچ تو ما بسته ایم دل
خوشتر بود ز چشمه کوثر حباب تو ۴

امروز باز خون که پامال کرده ای؟
خون می چکد ز حلقه چشم رکاب تو ۵

تعویذ چین حمایل ابرو چه می کنی؟
حسن ترا بس است نگهبان حجاب تو ۶

صائب هنوز اول جوش طبیعت است
افسرده تر ز شیب چرا شد شباب تو؟ ۷