غزل ۶۵۵۱ - وحشی تر از آهوست نشان قدم تو

وحشی تر از آهوست نشان قدم تو
کهسار شود سینه صحرا ز رم تو ۱

کوتاه نگردد به گره رشته عمرش
چون زلف نهد هر که سری در قدم تو ۲

هر فتنه سرگشته که در روی زمین بود
شد جمع به زیر قد همچون علم تو ۳

زین بیش دل خود نتوان خورد به امید
گر ماه تمامی که گرفتیم کم تو ۴

هر چند به پای دگری ره نتوان رفت
گردید فلک سیر سرم در قدم تو ۵

چون چشم که در خواب گران است حضورش
دل را سبک از درد کند کوه غم تو ۶

بر سنبل فردوس کند ناز نگاهش
چشمی که فتد بر خط نازک رقم تو ۷

صائب چه خیال است نیفتد به زبانها
هر شعر که آید به زبان قلم تو ۸