غزل ۶۵۵۶ - بوالهوس از خط نظر پوشید زان روی چو ماه

بوالهوس از خط نظر پوشید زان روی چو ماه
خط به چشم بی سوادان می کند عالم سیاه ۱

گفتم از خط خارخار عشق من کمتر شود
شد خطش دام تماشای دگر بهر نگاه ۲

از غبار خط یکی صد گشت پیچ و تاب زلف
شد علم انگشت زنهاری ز گرد این سپاه ۳

وصف کردم تا به ماه آن چهره را از سادگی
از زمین تا آسمان ممنون من گردید ماه! ۴

بر گواهان لباسی گر چه نبود اعتماد
ماه کنعان را بود بس چاک پیراهن گواه ۵

تن به امداد خسیسان درمده چون ماه مصر
کافکنند از قیمت نازل ترا دیگر به چاه ۶

بر سبکروحان گرانی می کند اندک غمی
لنگر پرواز گردد دیده ها را برگ کاه ۷

هر که بر حرفم نهد انگشت، ریزد خون خویش
کشته گردد مار کجرو چون گذارد پا به راه ۸

دست بی ریزش فقیران را وبال گردن است
ابر بی باران کند دلهای روشن را سیاه ۹

در بلا بودن بود صائب به از بیم بلا
از هوا گیرد خموشی را چراغ صبحگاه ۱۰