غزل ۶۶۰۶ - نه سرخ چهره خورشید را شفق کرده

نه سرخ چهره خورشید را شفق کرده
که از خجالت روی تو خون عرق کرده ۱

بگو به غمزه که شمشیر در نیام کند
که شرم کشور حسن ترا نسق کرده ۲

کجا خورد غم دل کودکی که مصحف را
همیشه ختم به گرداندن ورق کرده ۳

شده است زورق خورشید و ماه طوفانی
ز تاب می گل روی تو تا عرق کرده ۴

ز روی ساده به هر کس که هم سبق شده ای
صحیفه دل خود ساده از سبق کرده ۵

فتد چو کار به سر، کار ذوالفقار کند
به تیغ آه دلی را که درد شق کرده ۶

ز خلق صائب هر کس که روی گردان شد
به هر طرف که کند روی، رو به حق کرده ۷