غزل ۶۶۳۸ - ای چشم تو خونریزتر از دور زمانه

ای چشم تو خونریزتر از دور زمانه
مژگان ترا مردمک دیده نشانه ۱

مجروح دم تیغ ترا مژده کشتن
پیغام صبوحی است به مخمور شبانه ۲

می بود اگر با دل صد چاک چه می شد؟
ربطی که سر زلف ترا هست به شانه ۳

خال تو کمر بسته به دل بردن عشاق
چون مور حریصی که برد دانه به خانه ۴

عاشق حذر از آه هوسناک ندارد
کز تیر هوایی بود آسوده نشانه ۵

زلف تو چنین گر دل عشاق کند خون
سرپنجه مرجان شود از زلف تو شانه ۶

پروانه پرسوخته می بود فلک ها
می داشت اگر آتش حسن تو زبانه ۷

مژگان تو از دیده و دل گشت ترازو
هر چند به تیری نتوان زد دو نشانه ۸

در رفتن هوش است عجب طبل رحیلی
آواز دف و بانگ نی و صوت چغانه ۹

صائب نکشی تا به گریبان سر خود را
هرگز نبری گوی سعادت ز میانه ۱۰