غزل ۶۶۴۵ - به جرم این که کله کج نهاده است شکوفه

به جرم این که کله کج نهاده است شکوفه
به روی خاک مذلت فتاده است شکوفه ۱

گره ز کیسه پر زر گشاده است شکوفه
صلای جود به آفاق داده است شکوفه ۲

غنیمت است بگیر از چمن برات نشاطی
درین دو هفته که دفتر گشاده است شکوفه ۳

چگونه فرق کند کوچه را کسی ز خیابان؟
که همچو برف به هر جا فتاده است شکوفه ۴

هوا گرفته ز باغ وجود، فر جوانی
شگفت نیست اگر پیرزاده است شکوفه ۵

اگر نه صحن قیامت شده است عرصه گلشن
به دست باد چرا نامه داده است شکوفه ۶

بساط عیش چرا روزگار پهن نسازد؟
گره ز رشته گوهر گشاده است شکوفه ۷

پیاله گیر که تا چشم باز می کنی از هم
کلاه خسروی از سر نهاده است شکوفه ۸

همیشه می پرد از شوق همچو دیده صائب
ز جلوه که دل از دست داده است شکوفه؟ ۹