غزل ۶۷۷۷ - مکن با ارتکاب جرم اظهار پشیمانی

مکن با ارتکاب جرم اظهار پشیمانی
چه لازم با دروغ آمیختن آلوده دامانی؟ ۱

منه زنهار دل بر مهلت صد ساله دنیا
که آخر می شود، چندان که یک تسبیح گردانی ۲

ترا گردند چون پروانه گرد سر پریزادان
اگر از خامشی بر لب نهی مهر سلیمانی ۳

نه امروزست از اشک یتیمی دامنم دریا
ز طفلی کشتی گهواره من بود طوفانی ۴

مکن چین جبین زنهار در کار گرفتاران
که سوهانی است بند دوستی را چین پیشانی ۵

ازین آشفته تر کن ای صبا آن زلف مشکین را
که فیض بوی خوش بسیار گردد در پریشانی ۶

در آن گلشن که آن شمشاد بالا جلوه گر گردد
ز طوق قمریان زنار بندد سرو بستانی ۷

من حیران چه سازم کز تماشای خرام او
ز گردش باز می ماند فلک چون چشم قربانی ۸

مگو بی پرده پیش خلق حال خود چو بی شرمان
که کشف عورت فقرست اظهار پریشانی ۹

تجرد قطع زنار علایق می کند صائب
سلاحی نیست تیغ تیز را بهتر ز عریانی ۱۰