غزل ۶۸۲۲ - آنچه من یافتم از چهره زیبای کسی

آنچه من یافتم از چهره زیبای کسی
به دو عالم ندهم ذوق تماشای کسی ۱

از خدا می طلبم عمر درازی چون زلف
که کنم مو به مو سیر سراپای کسی ۲

تیغ از جوهر خود سلسله جنبان دارد
نیست ابروی ترا چشم به ایمان کسی ۳

آن که در خلوت آیینه ندارد آرام
چه خیال است شود انجمن آرای کسی؟ ۴

بخت سبزی ز خدا همچو حنا می خواهم
که بمالم رخ پر خون به کف پای کسی ۵

چشم دارم که مرا از دو جهان طاق کند
طاق مردانه ابروی دلارای کسی ۶

خار در پیرهنم جلوه یوسف دارد
تا شدم بی خبر از ذوق تماشای کسی ۷

خاک دریا شده از موجه آغوش امید
تا کجا جلوه کند قامت رعنای کسی ۸

من که از تلخی دشنام شوم شادی مرگ
چه توقع کنم از لعل شکرخای کسی؟ ۹

جای رحم است بر آن قطره شبنم صائب
که نظر آب نداد از رخ زیبای کسی ۱۰