غزل ۶۸۵۲ - اگر سرای جهان در خور سزا بودی

اگر سرای جهان در خور سزا بودی
ز خوان رزق شکر روزی هما بودی ۱

اگر به زور تردد شدی فراوان رزق
تمام حاصل عالم ز آسیا بودی ۲

اگر حیات مقدر به زر فزون گشتی
کجا دو هفته گل سرخ را بقا بودی؟ ۳

اگر نه کام جهان در کنار ناکامی است
کلید گنج نه در کام اژدها بودی ۴

اگر نه مصلحت خلق در غم و شادی است
همیشه بام عناصر به یک هوا بودی ۵

اگر به پای طلب روزی آمدی در دست
کلید گنج سعادت هزار پا بودی! ۶

به قدر حاجت اگر اعتبار می افزود
نمک چو جان گرامی گرانبها بودی ۷

به جان یکدگر این ناکسان چه می کردند
اگر نه روزی هر کس جدا جدا بودی ۸

اگر به جاه رسیدی کسی به استحقاق
مقام اهل سخن عرش کبریا بودی ۹

به قدر همت اگر هر کسی گرفتی اوج
مقام صائب بر ذروه سما بودی ۱۰