هوش مصنوعی: این شعر از صائب تبریزی بیانگر درد و رنج عاشقانه و ناامیدی است. شاعر از عشق نافرجام، دل‌سوزی و رنج‌های روحی سخن می‌گوید و با استفاده از استعاره‌های زیبا مانند "غم دو دیده پر خون" و "خانه پهلوی آتش" احساسات عمیق خود را منتقل می‌کند. همچنین، اشاره‌هایی به طبیعت و عناصر آن مانند باد و برق دارد که بر شدت احساسات شاعر تأکید می‌کنند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مضامین عاشقانه عمیق و استعاره‌های پیچیده است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و احساسی نیاز دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند ناامیدی و رنج ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین باشد.

غزل ۶۸۵۴ - غم دو دیده پر خون ما کجا داری؟

غم دو دیده پر خون ما کجا داری؟
به سرمه چشمی و چشمی به توتیا داری ۱

ز برق و باد گرو می برد به گرمروی
ز عذر لنگ، سمندی که زیر پا داری ۲

شراب ما سر منصور را به چرخ آرد
تو زود مست کجا ظرف جام ما داری؟ ۳

گره ز غنچه تصویر باز کرد نسیم
تو از حجاب همان بند بر قبا داری ۴

دلم به حال تو ای سینه سخت می سوزد
که خانه پهلوی آتش ز بوریا داری ۵

رسد چو حادثه ای با فلک درآویزی
همیشه طعنه طوفان به ناخدا داری ۶

غم گرفتگی دل چه می خوری صائب؟
ز خامه شکرافشان گرهگشا داری ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۰۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۶۸۵۳ - اگر نسیم سحرگاه مهربان بودی
گوهر بعدی:غزل ۶۸۵۵ - ز برگریز، دل بی قرار ازان داری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.