غزل ۶۸۵۹ - دگر چه شد که ز حالم خبر نمی گیری

دگر چه شد که ز حالم خبر نمی گیری
ز بوسه نام مرا در شکر نمی گیری ۱

فریب می دهی از وعده دروغ مرا
شکوفه می کنی اما ثمر نمی گیری ۲

دل رمیده من در کمین پروازست
چرا خبر ز من ای بی خبر نمی گیری؟ ۳

در آستانه دیگر سراغ خواهی کرد
سر مرا اگر از خاک برنمی گیری ۴

دل شکسته نخواهد به این کسادی ماند
ازین متاع چرا بیشتر نمی گیری؟ ۵

متاع یوسفی من به جا نمی ماند
چرا به قیمت خاک این گهر نمی گیری؟ ۶

شکار مفت مرا شاهباز بسیارست
چرا مرا به ته بال و پر نمی گیری؟ ۷

بگو صریح که از انتظار خون نکنم
اگر دل از من خونین جگر نمی گیری ۸

همیشه دور به کام کسی نمی گردد
چرا به ساغری از ما خبر نمی گیری؟ ۹

درازدستی آه مرا به لطف ببخش
عنان جور و ستم را اگر نمی گیری ۱۰

چگونه دل به تو بندد کسی، که با این ربط
خبر ز صائب خونین جگر نمی گیری ۱۱