غزل ۶۸۷۶ - ز من مدار توقع سخن از انجمنی

ز من مدار توقع سخن از انجمنی
که نیست باعث گفتار چشم خوش سخنی ۱

به گرد چهره خوبان چو زلف سیری کن
مکن چو خال قناعت به گوشه دهنی ۲

به شوخی تو چراغی درین شبستان نیست
که هم در انجمنی هم برون انجمنی ۳

ز طوطیی نتوان بود کمتر ای بلبل
تو هم ز بال و پر خویش سبز کن چمنی ۴

چنان ز عشق تو ویران شدم که نتوان ساخت
اگر ضرور شود، از زبان من سخنی ۵

مکش زیاد وطن آه، کاین همان وطن است
که از لباس به یوسف نداد پیرهنی ۶

ز اشک و آه ضعیفان خاکسار بترس
که بود مشرق طوفان تنور پیرزنی ۷

شکست قدر شکر را به گفتگو صائب
که دیده است چنین طوطی شکرشکنی؟ ۸