هوش مصنوعی: این شعر از فیض شیرین کلام، با زبانی نمادین و عرفانی، به موضوع غفلت و بیتوجهی انسان به گذر عمر و فرصتهای زندگی میپردازد. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا و استعاری مانند 'لاله شکفته' و 'نیلوفر سپهر'، مخاطب را به بیداری و حرکت دعوت میکند. او تأکید دارد که انسان در حالی که میتواند به مقامات عالی معنوی برسد، در غفلت و سکون باقی مانده است.
رده سنی: 16+ محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار بوده و نیاز به بلوغ فکری دارد. همچنین استفاده از نمادها و استعارههای پیچیده، فهم شعر را برای مخاطبان جوانتر چالشبرانگیز میکند.

غزل ۶۸۹۲ - طومار عمر طی شد و غافل نشسته ای

طومار عمر طی شد و غافل نشسته ای
برخاست شور حشر و تو کاهل نشسته ای ۱

در وادیی که برق خورد نیش کاهلی
از غفلت آرمیده چو منزل نشسته ای ۲

نیلوفر سپهر به خون تو تشنه است
ای لاله شکفته چه غافل نشسته ای ۳

خضر رهی و پشت به دیوار داده ای
آیینه ای، چه سود که در گل نشسته ای ۴

بر چهره ات چگونه در فیض وا شود؟
آخر کدام شب به در دل نشسته ای؟ ۵

در کعبه ای و پشت به محراب کرده ای
هم محملی به لیلی و غافل نشسته ای ۶

چندین هزار مرحله می بایدت برید
تا روشنت شود که به منزل نشسته ای ۷

این آن غزل که فیضی شیرین کلام گفت
در دیده ام خلیده و در دل نشسته ای ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۳۱۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۶۸۹۱ - از زهر چشم، چشم من زار بسته ای
گوهر بعدی:غزل ۶۸۹۳ - ای صید پیشه ای که دل از ما گرفته ای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.