هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از استعارهها و تصاویر شاعرانه برای بیان احساسات عمیق مانند عشق، ناامیدی، و رنج استفاده میکند. شاعر از عناصری مانند زهر چشم، بادام تلخ، و تیغ زبان برای انتقال حسهای پیچیده و متناقض بهره میگیرد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق و استعارههای پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از تصاویر و مفاهیم مانند رنج و ناامیدی ممکن است برای سنین پایین سنگین باشد.
غزل ۶۹۰۰ - با زهر چشم خنده هم آغوش کرده ای
با زهر چشم خنده هم آغوش کرده ای
بادام تلخ را چه شکرپوش کرده ای؟ ۱
داریم چون قبا سربندت هزار جا
ما را چه ناامید ز آغوش کرده ای؟ ۲
تا چشم را به هم زده ای، از سپاه ناز
تاراج عافیتکده هوش کرده ای ۳
در پیش آفتاب چه پرتو دهد چراغ؟
گل را خجل ز صبح بناگوش کرده ای ۴
حق نمک چگونه فراموش من شود؟
داغ مرا به خنده نمک پوش کرده ای ۵
شکر توام ز تیغ زبان موج می زند
چون آب اگر چه خون مرا نوش کرده ای ۶
صائب ز فکرهای ثریا نثار خود
ما را چه حلقه هاست که در گوش کرده ای ۷
بادام تلخ را چه شکرپوش کرده ای؟ ۱
داریم چون قبا سربندت هزار جا
ما را چه ناامید ز آغوش کرده ای؟ ۲
تا چشم را به هم زده ای، از سپاه ناز
تاراج عافیتکده هوش کرده ای ۳
در پیش آفتاب چه پرتو دهد چراغ؟
گل را خجل ز صبح بناگوش کرده ای ۴
حق نمک چگونه فراموش من شود؟
داغ مرا به خنده نمک پوش کرده ای ۵
شکر توام ز تیغ زبان موج می زند
چون آب اگر چه خون مرا نوش کرده ای ۶
صائب ز فکرهای ثریا نثار خود
ما را چه حلقه هاست که در گوش کرده ای ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۹۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۶۸۹۹ - من کیستم، چو پل دل خود آب کرده ای
گوهر بعدی:غزل ۶۹۰۱ - تا چهره گلگل از می گلفام کرده ای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
