هوش مصنوعی:
این شعر از صائب تبریزی بیانگر تجربههای عمیق عاشقانه و رنجهای عشق است. شاعر با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند آتش، پروانه، گل و خار، به توصیف دردها و ناکامیهای عشق میپردازد و اشاره میکند که گویا مخاطب هیچیک از این رنجها را تجربه نکرده است. در پایان، شاعر از ترس از مرگ سخن میگوید و اینکه مخاطب هرگز از عمر خود فراغتی نداشته است.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و رنجهای روحی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار بوده و ممکن است برای آنها نامناسب باشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و مضامین فلسفی درباره مرگ و زندگی، مخاطب با سن بالاتر را هدف قرار میدهد.
غزل ۶۹۰۸ - آتش به خرمن از گل باغی ندیده ای
آتش به خرمن از گل باغی ندیده ای
جوش جنون ز چشمه داغی ندیده ای ۱
پروانه وار سیلی آتش نخورده ای
در دودمان آه چراغی ندیده ای ۲
با ناله یک سراسر گلشن نرفته ای
با عندلیب گوشه باغی ندیده ای ۳
از لاله زار آبله یک گل نچیده ای
در پای شوق، خار سراغی ندیده ای ۴
با چاک سینه دست و گریبان نبوده ای
در دست خود ز داغ ایاغی ندیده ای ۵
عمرت چو گل به خنده شادی گذشته است
زخمی نیازموده و داغی ندیده ای ۶
صائب ز مرگ این همه اندیشه ات ز چیست؟
هرگز ز عمر خویش فراغی ندیده ای ۷
جوش جنون ز چشمه داغی ندیده ای ۱
پروانه وار سیلی آتش نخورده ای
در دودمان آه چراغی ندیده ای ۲
با ناله یک سراسر گلشن نرفته ای
با عندلیب گوشه باغی ندیده ای ۳
از لاله زار آبله یک گل نچیده ای
در پای شوق، خار سراغی ندیده ای ۴
با چاک سینه دست و گریبان نبوده ای
در دست خود ز داغ ایاغی ندیده ای ۵
عمرت چو گل به خنده شادی گذشته است
زخمی نیازموده و داغی ندیده ای ۶
صائب ز مرگ این همه اندیشه ات ز چیست؟
هرگز ز عمر خویش فراغی ندیده ای ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۱۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۶۹۰۷ - ای غنچه لب که سر به گریبان کشیده ای
گوهر بعدی:غزل ۶۹۰۹ - ما را بس است سلسله جنبان اشاره ای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
