غزل ۶۹۱۰ - آن را که هست گردش چشم غزاله ای

آن را که هست گردش چشم غزاله ای
در کار نیست رطل گران و پیاله ای ۱

ما را ز کهنه و نو عالم بود کفاف
معشوق نو خطی و می دیر ساله ای ۲

تا گل شکفته شد گرو میفروش کرد
در خانه داشت هر که کتاب و رساله ای ۳

بگذار حرف محکمی توبه را به طاق
کاین شیشه توتیا شود از سنگ ژاله ای ۴

بلبل چگونه مست نگردد، که می دهد
از هر گلی بهار به دستش پیاله ای ۵

چون عندلیب قسمت من نیست از بهار
غیر از نگاه حسرت و آهی و ناله ای ۶

می کرد داغ، سینه کان عقیق را
می داشت چون رخ تو اگر باغ لاله ای ۷

یک هاله در بساط همه چرخ بیش نیست
ماه تراست هر خم آغوش، هاله ای ۸

صائب چو تاک نیست غم سربریدنش
هر کس به یادگار گذارد سلاله ای ۹