غزل ۶۹۱۶ - ای دل مرا به عالم امکان چه می بری؟

ای دل مرا به عالم امکان چه می بری؟
دیوانه را به حلقه طفلان چه می بری؟ ۱

چون شکر این فشار که من خورده ام بس است
بار دگر مرا به نیستان چه می بری؟ ۲

دلهای بی غمان چمن می شود کباب
این بی دماغ را به گلستان چه می بری؟ ۳

چون اشک می دود به رخ شمع، بی حجاب
پروانه مرا به شبستان چه می بری؟ ۴

از عشق، بدعت است تمنای خونبها
ای خودفروش عرض شهیدان چه می بری ۵

از دست رعشه دار گشادی نمی شود
دیوان دل به زلف پریشان چه می بری؟ ۶

این دزدها تمام شریکند با عسس
پیش فلک شکایت دونان چه می بری؟ ۷

شیر روان ز مایه زمین گیر می شود
هشیار را به مجلس مستان چه می بری؟ ۸

دل را به خاکبازی طفلانه باختی
از شهر ارمغان به بیابان چه می بری؟ ۹

صائب وداع بخت سیه کار خویش کن
این سرمه را به خاک صفاهان چه می بری؟ ۱۰