غزل ۶۹۴۳ - ای بی خبر ز خود به تماشا چه می روی؟

ای بی خبر ز خود به تماشا چه می روی؟
چون آفتاب سرزده هر جا چه می روی؟ ۱

خود را ببین در آینه و آب و گل بچین
گاهی به باغ و گاه به صحرا چه می روی؟ ۲

بالاتر از تو نیست نهالی درین چمن
دنبال سرو ای گل رعنا چه می روی؟ ۳

در گرد کاروان تو یوسف نهفته است
در چارسوی مصر به سودا چه می روی؟ ۴

در دست توست گوهر شهوار چون صدف
با جان بی نفس سوی دریا چه می روی؟ ۵

در زلف توست جای تماشا هزار جا
بیرون ز خود برای تماشا چه می روی؟ ۶

موج سراب سلسله جنبان تشنگی است
از ره برون به جلوه دنیا چه می روی؟ ۷

چون صبح، زخم تیغ زبان بخیه گیر نیست
هر دم به چشم سوزن عیسی چه می روی؟ ۸

سرمایه نجات بود توبه درست
با کشتی شکسته به دریا چه می روی؟ ۹

با خرمنی که خوشه پروین در او گم است
دنبال کهربای تمنا چه می روی؟ ۱۰

تا می توان شکست ز خون جگر خمار
صائب به خون باده حمرا چه می روی؟ ۱۱