خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر از صائب تبریزی بیانگر درد و رنج انسان در مسیر زندگی و جستجوی معنای آن است. شاعر با استفاده از استعاره‌های مختلف مانند قافله، راحله، و دریا، به مشکلات و موانع زندگی اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که اگر هوشیاری و آگاهی بیشتری وجود داشت، بسیاری از این رنج‌ها قابل اجتناب بود. همچنین، شعر به موضوعاتی مانند زمان، بیداری، و وحدت در جامعه اشاره دارد.

مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد. همچنین، برخی از استعاره‌ها و اشارات نیاز به درک بالاتری از زندگی و تجربیات انسانی دارند.

مشاهده کامل

گر درد طلب رهبر این قافله بودی
کی پای ترا پرده خواب آبله بودی؟

زود این ره خوابیده به انجام رسیدی
گر ناله شبگیر درین مرحله بودی

دل چاک نمی گشت ز فریاد جرس را
بیداری اگر در همه قافله بودی

شوق است درین وادی اگر راحله ای هست
در راه نمی ماندی اگر راحله بودی

می بود اگر مغز ترا پرده هوشی
آسوده ازین عالم پرمشغله بودی

از خون جگر کام کسی تلخ نگشتی
گر در خور این باده مرا حوصله بودی

دریای وجود از تو شدی مخزن گوهر
رزق تو اگر از کف پرآبله بودی

شیرازه جمعیتش از هم نگسستی
با بلبل ما غنچه اگر یکدله بودی

چون آب روان می گذرد عمر و تو غافل
ای وای درین قافله گر فاصله بودی

صائب سر زلف سخن از دخل حسودان
آشفته نشد تا تو درین سلسله بودی

«صائب تبریزی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir