هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که از مجنون و لیلی و مفاهیم عرفانی مانند تنهایی و مستی معنوی سخن میگوید. شاعر با استفاده از نمادهایی مانند سنگ، محمل، باغ و بهار، و افلاطون، حالات روحی و عرفانی را به تصویر میکشد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از نمادها و اشارات ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۱۳ - تا ز زیر سنگ می آید برون مجنون ما
تا ز زیر سنگ می آید برون مجنون ما
محمل لیلی برون رفته است از هامون ما ۱
عارفان را کنج تنهایی بود باغ و بهار
در خم خالی چو می می جوشد افلاطون ما ۲
محمل لیلی برون رفته است از هامون ما ۱
عارفان را کنج تنهایی بود باغ و بهار
در خم خالی چو می می جوشد افلاطون ما ۲
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۲
۳۹۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲ - کام خود از کوشش امید می گیریم ما
گوهر بعدی:شماره ۱۴ - ازان پیوسته می لرزد دل از پاس قدم ما را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
