هوش مصنوعی:
این متن به بیان احساسات عمیق و دردهای درونی شاعر میپردازد که درک صحبت دوستان را تنها راه آرامش خود میداند. همچنین، به نقد ریا و زهد ظاهری در جامعه اشاره دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اجتماعی است که درک آن به بلوغ فکری و تجربه زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از واژگان و مفاهیم مانند 'زهد بی کیفیت' یا 'نگاه عارف' ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم باشد.
شماره ۲۹۹ - گرانخوابی که آه سرد را مهتاب می داند
گرانخوابی که آه سرد را مهتاب می داند
نسیم صبح محشر را فسون خواب می داند ۱
گهی با درد می غلطم، گهی با داغ می جوشم
به غیر از من که قدر صحبت احباب می داند؟ ۲
عیار زهد بی کیفیت تسبیح داران را
نگاه عارف از خمیازه محراب می داند ۳
نسیم صبح محشر را فسون خواب می داند ۱
گهی با درد می غلطم، گهی با داغ می جوشم
به غیر از من که قدر صحبت احباب می داند؟ ۲
عیار زهد بی کیفیت تسبیح داران را
نگاه عارف از خمیازه محراب می داند ۳
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۳
۳۱۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۹۸ - اگر ملک دو عالم را کند یک کاسه اقبالش
گوهر بعدی:شماره ۳۰۰ - دل سودایی من یار را اغیار می داند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.