شماره ۳۰۷ - ز سبزی گر برون گردون مینارنگ می آید

ز سبزی گر برون گردون مینارنگ می آید
مرا آیینه دل هم برون از زنگ می آید ۱

ز بس رگ بر تنم گردیده خشک از ناتوانی ها
به گوشم از خراش سینه بانگ چنگ می آید ۲

نباشد بیش ازین صائب عیار پستی طالع
که تیر من به سنگ از چرخ مینا رنگ می آید ۳