هوش مصنوعی:
این متن به موضوعاتی مانند تقدیر، عشق، و ریا در عبادت میپردازد. شاعر بیان میکند که از قضا و قدر نمیتوان گریخت و عشق انسان را از دنیای تکلیف خارج میسازد. همچنین، تأکید میکند که نماز و عبادت بدون خلوص و دوری از ریا ممکن نیست.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در متن برای درک و تحلیل، نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد حاصل میشود.
شماره ۳۵۳ - ز سرنوشت قضا احتراز نتوان کرد
ز سرنوشت قضا احتراز نتوان کرد
گره به ناخن از ابروی باز نتوان کرد ۱
مرا ز عالم تکلیف عشق بیرون برد
چو دل به جای نباشد نماز نتوان کرد ۲
اگر ز لوث ریا سجده گاه باید پاک
به غیر دامن مستان نماز نتوان کرد ۳
گره به ناخن از ابروی باز نتوان کرد ۱
مرا ز عالم تکلیف عشق بیرون برد
چو دل به جای نباشد نماز نتوان کرد ۲
اگر ز لوث ریا سجده گاه باید پاک
به غیر دامن مستان نماز نتوان کرد ۳
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۳
۲۸۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۵۲ - به آه سرد دل خود دو نیم باید کرد
گوهر بعدی:شماره ۳۵۴ - سخن چو هر دو لب او به یکدگر می خورد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
