هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از عشق و رنجهای عاشقانه سخن میگوید. شاعر با استفاده از تصاویری مانند آینه، پنبه داغ، و بخیه زخم، احساسات عمیق و دردناک خود را بیان میکند. متن به این اشاره دارد که عشق و رنجهای آن چنان عمیق هستند که حتی طبیعت و جهان نیز نمیتوانند آنها را درک یا بازتاب دهند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و استعارههای پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از تصاویر مانند 'پنبه داغ' و 'بخیه زخم' ممکن است برای کودکان نامناسب باشد.
شماره ۳۹۱ - دم گر چه پیش آینه عالم نمی زند
دم گر چه پیش آینه عالم نمی زند
آیینه پیش عارض او دم نمی زند ۱
از پنبه داغ ما نرود زنده در کفن
از بخیه زخم ما مژه بر هم نمی زند ۲
از ششدر جهات، مرا نقش کم رهاند
گیرد اگر کسی کم خود، کم نمی زند ۳
آیینه پیش عارض او دم نمی زند ۱
از پنبه داغ ما نرود زنده در کفن
از بخیه زخم ما مژه بر هم نمی زند ۲
از ششدر جهات، مرا نقش کم رهاند
گیرد اگر کسی کم خود، کم نمی زند ۳
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۳
۳۰۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۹۰ - چون لاله هر که باده حمرا نمی زند
گوهر بعدی:شماره ۳۹۲ - ماه از حجاب روی تو پروین عرق کند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
