هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از بستن دست هوس بر سر خوان امل، بستن پر و بال مگس در شکرزار، و بستن قفس در گلستان سخن میگوید و بیان میکند که شوق در هیچ مقامی آرامش نمیآورد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد.
شماره ۵۱۴ - بر سر خوان امل دست هوس می بندم
بر سر خوان امل دست هوس می بندم
در شکرزار، پر و بال مگس می بندم ۱
شوق در هیچ مقامی نکند آسایش
در گلستانم و احرام قفس می بندم ۲
در شکرزار، پر و بال مگس می بندم ۱
شوق در هیچ مقامی نکند آسایش
در گلستانم و احرام قفس می بندم ۲
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۲
۲۸۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۱۳ - من آن رندم که راز دل ز لوح سینه می خوانم
گوهر بعدی:شماره ۵۱۵ - نتوان کرد به زندان بدن محصورم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
