هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه بیانگر عشق و شیفتگی بی‌قید و شرط شاعر به معشوق است. شاعر از همه حالات معشوق، از مهر تا جفا، از رنج تا شفا، لذت می‌برد و خود را کاملاً تسلیم او می‌داند. او حتی رابطه‌اش با معشوق را به سگی درگاه تشبیه می‌کند که هر بلایی از معشوق را شیرین می‌داند.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، تسلیم‌پذیری مطلق و پذیرش جفا به عنوان لذت ممکن است نیاز به بلوغ عاطفی برای درک داشته باشد.

غزل ۹۳ - بر دلم قهر و رضای تو لذیذ

بر دلم قهر و رضای تو لذیذ
بر تنم رنج و شفای تو لذیذ

همه اطوار تو زیبا و پسند
فرق سر تا کف پای تو لذیذ

خواه مهر از تو رسد خواه جفا
مهر تو نغز و جفای تو لذیذ

چه بسازی چه بسوزی سازیم
چه ولا و چه بلای تو لذیذ

نسبتم را بسگ در گاهت
خواه لاخواه بلای تو لذیذ

گر برانی ز درت ور خوانی
خود تو دانی همه رای تو لذیذ

چه گذاری چه نوازی حکمی
مانی و جمله نوای تو لذیذ

زهر از دست توام نوش بود
درد یعنی که دوای تو لذیذ

از تناسب بر اسرار اسرار
زان لب نکته سرای تو لذیذ
کانال گوهرین در ایتا
۳۹۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۹۲ - دل نبود آن دلی که نه دله باشد
گوهر بعدی:غزل ۹۴ - سر که ندارد ز تو سودا بگور
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.