شماره ۴۰ - دیدم بسی زمانه مردآزمای را

دیدم بسی زمانه مردآزمای را
سازنده نیست هیچ امیر و گدای را ۱

جز باد و دم ترنم این تنگنای نیست
چون غلغل تهی نفس تنگنای را ۲

چندین مکن دماغ به کافور و مشک، تر
بر عاریت شناس کف عطرسای را ۳

در خود مبین به کبر که از بهر عکس کار
اینها بس است بهره تن خودنمای را ۴

قرب مملوک نیست مگر دون و سفله را
اینجا مبین تو مردم والاگرای را ۵

جایی که جای بر سر شاهان مگس کند
نبود محل اوج پریدن همای را ۶

آنان که گفته اند طلاق عروس کون
کابین این عروس دهند این سرای را ۷

ای توسنی که همت عالی خطاب تست
بشکن به یک لگد فلک دیوپای را ۸

تاریکی زمانه چو روشن کند به مهر
صفوت چو نیست آدمی تیره رای را ۹

بی زادن بلا چو نباشد، چه ساختند
کشت سراب این فلک فتنه زای را ۱۰

روزی که می رود مشمر، خسروا، زعمر
الا همان قدر که پرستی خدای را ۱۱