شماره ۶۸ - پرده عاشقان درد پرده کند چو روی را

پرده عاشقان درد پرده کند چو روی را
هر طرفی دلی فتد شانه کند چو موی را ۱

دل که ز خلق می برد نیست برای مردمی
طعمه فراخ می کند بهر سگان کوی را ۲

وه که نداری آگهی از دل بی قرار ما
چند به باد بر دهی طره مشکبوی را ۳

بر سر پای بود جان ناز و کرشمه های تو
داد بهانه ها بسی جان بهانه جوی را ۴

روی به ما کن و مکن دیده ما و خاک در
سجده رواست هر طرف قبله چار سوی را ۵

گر چه غبار عاشقان می ننشیند از درت
دور مکن بدین گنه جان بهانه جوی را ۶

هر چه که بیش بینمت تیره تر است روز من
منت آینه منه بخت سیاه روی را ۷

قصه ما مگر کنون آب دو دیده گویدت
زانکه ببست حیرتت حقه گفت و گوی را ۸

دارم امید خنده ای، بو که بگنجدم سخن
تنگ مگیر بیش از این پسته تنگ خوی را ۹

خسرو اگر غمت خورد ناله بس است خدمتش
واجب چاوشان دهند از پی های و هوی را ۱۰