شماره ۸۲ - سری دارم که سامان نیست او را

سری دارم که سامان نیست او را
به دل دردی که درمان نیست او را ۱

به راه انتظارم هست چشمی
که خوابی هم پریشان نیست او را ۲

به عشق از گریه هم ماندم، چه گیرم؟
بر از کشتی که باران نیست او را ۳

فرامش کرد عمرم روز را، زانک
شبی دارم که پایان نیست او را ۴

ترا ملکیست، ای سلطان دلها
که جز دلهای ویران نیست او را ۵

خطت نوخیز و لب ساده از آنست
خوش آن مضمون که عنوان نیست او را ۶

رخی داری یگانه در نکویی
که ثانی ماه تابان نیست او را ۷

کدامین مور خطت را که در حسن
بها ملک سلیمان نیست او را ۸

ز خسرو رو مپیچ، ار گشت ناچیز
خیالی هست، اگر جان نیست او را ۹