شماره ۱۱۱ - زاد چون از صبح روشن آفتاب

زاد چون از صبح روشن آفتاب
ساقی خورشید رو در ده شراب ۱

لعل ندهی آن عرق در ده که چون
گل برآرد هم گل ست و هم گلاب ۲

خرم آن کو غرق می باشد مدام
چون خیال دوست در می های ناب ۳

عاشقی با پارسایی هم خوش است
همچنان کافتاد میان باده آب ۴

هست ما را نازنینی می پرست
کو گهم بریان کند گاهی کباب ۵

نیم شب کامد مرا بیدار کرد
من همان دولت همی دیدم به خواب ۶

بیخودی زد راهم از نی تا به صبح
خانه خالی بود و او مست و خراب ۷

آخر شب صبح را کردم غلط
زانکه هم رویش بد و هم ماهتاب ۸

زلف بر کف شب همی پنداشتم
کز بناگوشش برآمد آفتاب ۹

خاست از خواب و شرابم داد و گفت
نوش کن بر پادشاه کامیاب ۱۰

شاه قطب الدین، کلید هفت ملک
کز درش دارد جهانی فتح باب ۱۱