شماره ۳۱۱ - یارب، که این درخت گل از بوستان کیست

یارب، که این درخت گل از بوستان کیست
وین غنچه شکر شکن از نقلدان کیست ۱

باز آن پسر که می گذرد از کدام کوست
باز آن بلا که می رسد از بهر جان کیست ۲

از خون نشان تازه همی بینمش به لب
تا خود که بازگشته و آن خود نشان کیست ۳

می گفت دی که بر من آواره برگذشت
کافگار کرد پای من این استخوان کیست ۴

شب ناله ام شنید و بپرسید از رقیب
من شب نخفته ام، همه شب این فغان کیست ۵

خون می رود ز دیده و جان می رود ز تن
آن زخمها ز غمزه نامهربان کیست ۶

این سوزشی که در دل آواره من است
داغ کسی ست، لیک ندانم از آن کیست ۷

ای باد، اگر برای من آورده ای پیام
بار دگر بگو به خدا از زبان کیست ۸

جانا، اگر شبی دهنت بر دهن نهم
خود را به خواب ساز و مگو کاین دهان کیست ۹

بیدار از آنست مه که به شب پاسبان تست
خسرو که خواب می نکند پاسبان کیست ۱۰