شماره ۳۱۶ - من کیستم که این غم تو با چو من کسی ست

من کیستم که این غم تو با چو من کسی ست
طوفان آتشی چه به دنباله خسی ست ۱

خود را ببین در آینه و انصاف ما بده
کز چون تویی جدا شدن اندازه کسی ست ۲

گر زانکه باد هجر مرا برد همچو خس
زینسان به خاک کوی تو خاشاک و خس بسی است ۳

ای باد، چون رسد همه را زو زکوة حسن
یادش دهی که از همه وامانده واپسی ست ۴

آنجا که دوست جلوه طاووس می کند
هر پشه پیش دیده عشاق کرکسی ست ۵

چون گویمش به روی که از نسبت است دور
خط عذار او چو گلیمی بر اطلسی ست ۶

بی سرو خود چه جای گلستانست، خسروا
باغ و بهار بی رخ معشوق مجسی ست ۷