شماره ۳۹۸ - جمال دوست مرا تا به چشم دیده شده ست

جمال دوست مرا تا به چشم دیده شده ست
خیال او به دل تنگم آرمیده شده ست ۱

ز زلف پرده در او که پرده پوش دل است
بیا که پرده پوشیدگان دریده شده ست ۲

کشید عارض او خط، پناه چو، ای صبر
کنون که لشکر سودای از جریده شده ست ۳

هنوز می کشدم دل به زلفت، ار چه مرا
هزار گونه گشایش ازان کشیده شده ست ۴

رقیب گفت، شنیدی چه لطف می گفتند؟
سخن ز گفتن من می کند شنیده شده ست ۵

نمی توان که دلم را ز تیر او ببرم
ز تیرش ار چه دلم چند جا بریده شده ست ۶

مگر سیاه ازان گشت مردم چشمم
که آفتاب جمالش درون دیده شده ست ۷

نیامده ست بر من دو روز، دانی چیست؟
لبش به دندان بگرفته ام گزیده شده ست ۸

به دست شوق کمند نیاز می تابم
که باز آهوی صیادکش رمیده شده ست ۹

گهر ز دیده به دامن همی کشم به رهش
ز کار خسرو بیچاره دانه چیده شده ست ۱۰