شماره ۴۸۳ - حاصل اگر از زلف تو یک بار توان کرد

حاصل اگر از زلف تو یک بار توان کرد
صد زاهد دین، بسته زنار توان کرد ۱

دیوانه شود زنده، ولی خلق بمیرند
گر نقش جمال تو به دیوار توان کرد ۲

آن تیز نگه کردن تو جانب عشاق
نیشی ست کز آن صد جگر افگار توان کرد ۳

داری چو هوس بردن دل، پیش در تو
دلها بتوان بردن و انبار توان کرد ۴

عشق چو تویی، گر چه که سوزنده بلایی ست
کاری ست که جان در سر این کار توان کرد ۵

آن دم که بگرییم ز هجران تو با خویش
ماتم زده ای چند در آن یار توان کرد ۶

بر خسرو بیچاره ز اندوه دل خویش
بر مورچه گر کوه گران بار توان کرد ۷