شماره ۵۰۹ - بر آب رخت یک گل سیراب نیاید

بر آب رخت یک گل سیراب نیاید
آنچ از لبت آید ز می ناب نیاید ۱

دانم که لبت بنده نواز است، ولیکن
آن به که مگس بر سر جلاب نیاید ۲

معذوری، اگر نیست دلت را اثر مهر
کاین عجز عیسی ست، ز قصاب نیاید ۳

ناآمدنت را گله از بخت کنم، زانک
در کلبه درویش تو مهتاب نیاید ۴

شبها من دیوانه و یار و دو سه همدم
من نالم و یاران مرا خواب نیاید ۵

از دل نگشاید گره گریه ام، آری
ماتم چو بود سخت به چشم آب نیاید ۶

ما بهر صلاح رخ ساقی نگذاریم
کان را بتی هست به محراب نیاید ۷

چه عیش بود آنکه کنی بر دل خسرو
از چشم تو بک ناوک پر تاب نیاید ۸