این شعر عاشقانه و ستایشآمیز، به توصیف زیبایی و منحصر به فردی معشوق میپردازد و از عشق و از خود گذشتگی شاعر به او سخن میگوید. همچنین، در ابیاتی به دشمنان و بدخواهان اشاره شده و برای آنها آرزوی بد شده است. شاعر حتی بهشت را بدون معشوق بیارزش میداند.
محتوا شامل مضامین عاشقانه پیچیده و برخی اشارات به دشمنی و نفرین است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامناسب باشد. همچنین، درک برخی از استعارهها و مفاهیم شعری نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۵۱۲ - سروی چو تو در اچه و در تته نباشد
گل مثل رخ خوب تو البته نباشد ۱
دوزیم قبا بهر قدت از گل سوری
تا خلعت زیبای تو از لته نباشد ۲
این شکل و شمایل که تو کافر بچه داری
در چین و ختا و ختن و خته نباشد ۳
بدخواه ترا در دو جهان روی سیه باد
در دیده خصم تو به جز مته نباشد ۴
در جنت و فردوس کسی را نگذارند
تا داغ غلامی تواش پته نباشد ۵
سلطانی مسکین نکند میل به جنت
در صحن بهشت ار طبق بته نباشد ۶
از پشت رقیب تو کشم تسمه چندین
تا گنجفه اسب تو از پته نباشد ۷
چون موی شد از فکر میانت تن خسرو
تا همچو رقیبت خنک و کته نباشد ۸
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.