هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه از عشق و دلبستگی شاعر به معشوق سخن میگوید. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا مانند سنبل، گل، زلف، خط شیرین و خورشید، احساسات خود را بیان میکند. او از هجران و درد عشق مینالد اما در عین حال، به وصال معشوق امیدوار است.
رده سنی:
15+
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل احساسات و زیباییهای ادبی آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه بیشتری دارد.
شماره ۵۵۵ - از آن سنبل که گل سر بار دارد
از آن سنبل که گل سر بار دارد
گل طبع مرا پر خار دارد ۱
ندارد گوییا قطعا سر من
سر زلفش که سر بسیار دارد ۲
خط شیرین به زیر لب چو طوطی ست
که شکر پاره در منقار دارد ۳
تو خورشیدی و جانم ذره آسا
هوای عشقت، ای دلدار، دارد ۴
خطا باشد که زلفت مشک خوانم
که در هر چین دو صد تاتار دارد ۵
نیم بلبل، چرا آن زاغ زلفت؟
نشیمن گاه در گلزار دارد ۶
ز بار هجر خسرو برنگردد
که با روی وصالش کار دارد ۷
گل طبع مرا پر خار دارد ۱
ندارد گوییا قطعا سر من
سر زلفش که سر بسیار دارد ۲
خط شیرین به زیر لب چو طوطی ست
که شکر پاره در منقار دارد ۳
تو خورشیدی و جانم ذره آسا
هوای عشقت، ای دلدار، دارد ۴
خطا باشد که زلفت مشک خوانم
که در هر چین دو صد تاتار دارد ۵
نیم بلبل، چرا آن زاغ زلفت؟
نشیمن گاه در گلزار دارد ۶
ز بار هجر خسرو برنگردد
که با روی وصالش کار دارد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۷۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۵۴ - دلم بی وصل جانان جان نخواهد
گوهر بعدی:شماره ۵۵۶ - سوار من که ره در سینه دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.