شماره ۶۳۵ - چشم یارم دوش بی هنگام خواب آورده بود

چشم یارم دوش بی هنگام خواب آورده بود
وز تکبر غمزه شوخش عتاب آورده بود ۱

تاب زلفش برده بود از چهره شب تیرگی
وز فروغ مهر رویش ماهتاب آورده بود ۲

صبح صادق از سر اخلاص بر رویش دمید
هر دعایی را که از حق مستجاب آورده بود ۳

شد گریزان از خیال روی او مهر از هلال
دوش دیدم بی گهان پا در رکاب آورده بود ۴

در درون دیده دارم روشنایی را به خواب
چون خیال روی او در دیده خواب آورده بود ۵

تا به گوش او رساند چشم دریابار من
هر دو صحن دیده پر در خوشاب آورده بود ۶

نام خسرو شهره ایام شد، کز بهر عام
همچو دولت رو در آن عالی جناب آورده بود ۷