شماره ۶۸۱ - زلف گرد آور که بازم دل پریشان می شود

زلف گرد آور که بازم دل پریشان می شود
روی پنهان کن که بازم دیده حیران می شود ۱

عقل و هوش و دل خیالت برد و جانم منتظر
تا هنوز از نرگس مستت چه فرمان می شود! ۲

تا کیم سوزی که هر صبحی دعای صبر خوان
این کسی را گوی کو را شب به پایان می شود ۳

عاشقان را صد بلا پیش است گاه دیدنت
جز یکی راحت که باری مردن آسان می شود ۴

زانچه من خوردم غمت، باری پشیمان نیستم
گردلت از لطف ناکرده پشیمان می شود ۵

از هلاکم دوستان غمناک و من خوش می شوم
کانچه باری کام جانان من است آن می شود ۶

چون به پایان آمد این قصه که می گویم به درد
یک حدیث و صد پیم خاطر پریشان می شود ۷

ای که پندم می دهی پیش تو آسان است، لیک
این کسی داند که او را خانه ویران می شود ۸

ای دل خسته، مده یادم ز مژگانش، از آنک
موی بر اندام من هر بار پیکان می شود ۹

آنکه گفتندی که از خوبانش روزی بد رسد
اینک اینک، جان خسرو، گفت ایشان می شود ۱۰