هوش مصنوعی: این شعر مجموعه‌ای از تصاویر شاعرانه و احساسات عمیق است که تنهایی، عشق، مرگ، و طبیعت را در هم می‌آمیزد. شاعر از فاصله‌ها، انزوا، و خستگی سخن می‌گوید، اما در عین حال به زیبایی‌هایی مانند نور، دریا، و چشم‌های معشوق اشاره می‌کند. تصاویری مانند عقاب منقلب، گیسوان سپرده به باد، و ابریشم سیاه چشم‌ها، فضایی رمزآلود و پراحساس خلق می‌کنند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مضامین عمیق عاطفی و فلسفی مانند تنهایی، مرگ، و عشق است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین یا نامفهوم باشد. همچنین، برخی تصاویر شاعرانه نیاز به درک بالاتری از ادبیات دارند.

ابریشم سیاه دو چشمت

۱
بر تپه ها بایست
پریشان کن
اینک هجوم ِ فاصله ها را
ای آمده ز عمق ِ فراموشی ...
۲
در من عقابِ منقلبی هست
هرگز ز خستگی نرانده سخن
هرگز نگفته آری
از من مخواه فرود آیم
بگذار
روی زردیِ بابک را
هرگز به یاد نیارند ...
۳
در انزوا چه کسی خوابِ آفتاب دید
تا من به انتظار بمانم
کنار دریچه
و در خیال پاک کبوتر
سقوط کنم میان سیاهی ...
۴
تنهایی عظیم نشسته برابرم
اینک
کجای جهان حرف می زنی
آیا همین آفتاب خسته ی شَهرم
اجاق تو را
گرم می کند ؟
و با هر اشاره ی دستت
دریا میان رگم خواب می رود
ای مخملی که سرو
گلبوته های حرفِ تو را سبز می کند ...
۵
از پله ها بیا
میان نیزه های نور و سپیده
دریاوار
نگاه منقلب را
ویران میانه ی دشت
دشتی که گونه های سوخته اش
چهره ی من است
که گیسوان به دستِ باد سپرده
دنیا ،
میان چشم تو خفته ست ...
۶
ابریشم سیاه دو چشمت
یاد آور شبی زمستانی است
من بی رَدا ،
بدون وحشتِ دشنه ،
شادمانه خواب می رفتم
ابریشم سیاه دو چشمت
خانه ی من است .
آن خانه ای
که در آن خواب می روم
و می میرم ...
# تنهایی # زندگی # طبیعت # عاشقانه # مرگ
کانال گوهرین در ایتا
۷۴۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:تساوی
گوهر بعدی:سرود پیوستن
حمایت نقدی از گوهرین
ثبت مجموعه شعر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.