شماره ۷۳۶ - خشمگین یار مرا دل به رضا باز آمد

خشمگین یار مرا دل به رضا باز آمد
گل بد عهد به بستان وفا باز آمد ۱

آن همه مستی و شوخی و بلا انگیزی
باز جان من دلسوخته را باز آمد ۲

چند گاهی دلم از فتنه امان یافته بود
وه که این درد دل رفته کجا باز آمد! ۳

آفتابی که سیه روی ویم زین دم سرد
قدری نرم شد و بر سر ما باز آمد ۴

آنکه همواره جفا بود و ستم عادت او
کرد آهنگ وفا و ز جفا باز آمد ۵

به دعا پیش خود آوردمش، اما عجب است
در جهان عمر کسی کی به دعا باز آمد ۶

چون دران کوی روم، خلق برآرد فریاد
کاینک آن شهره انگشت نما باز آمد ۷

دل گمگشته خود جستم و دربانش گفت
که دل رفته درین کوی کرا باز آمد؟ ۸

زاهدا، توبه مفرما ز رخ خوب که من
بت پرستم، نتوانم به خدا باز آمد ۹

دی ز بوی تو به حیله ز صبا جان بردم
باز آن وقت شد و باد صبا باز آمد ۱۰

خسروا، تن به قضا ده که هواهای کهن
تازه شد از سر و ایام بلا باز آمد ۱۱