شماره ۷۴۷ - هر کرا داعیه درد طلب پیدا شد

هر کرا داعیه درد طلب پیدا شد
عاقلان جمله بر آنند که او شیدا شد ۱

آتش عشق ز هر سینه که زد شعله مهر
گر همه صبح مبین است که او رسوا شد ۲

پیش رفتار تو، ای آب روان از تو خجل
گر نشد سرو چرا ساکن و پا بر جا شد؟ ۳

چشم نرگس به گل روی تو می بینم باز
همچو یعقوب که از بوی پسر بینا شد ۴

از خطا بود که در چین سر زلف تو باد
رفت و زنجیر کش سلسله سودا شد ۵

ساقیا، باده مپیمای که بدنامی ما
بر سر کوی تو افسانه کشورها شد ۶

دل خسرو به کجا رفت که از تنگی عشق؟
همچو نقش دهنت کم زد و ناپیدا شد ۷