شماره ۸۲۸ - چشم ز دوری تو دور از تو خون فشاند

چشم ز دوری تو دور از تو خون فشاند
دور فلک مبادا کاین شربتت چشاند ۱

بر جور بردن من انصاف داد عالم
یارب که ایزد از تو انصاف من ستاند ۲

از بیم چشم گفتم کان روی را بپوشان
ورنه چنان جمالی پوشیده خود نماند ۳

سرو بلند بالاگر با شما بر آید
هرگز قد بلندت از وی فرو نماند ۴

نارسته می توان دید از زیر پوست خطت
چون نامه ای که کاتب سوی برون بخواند ۵

بر دل به هر گناهی تیغ جفا چه رانی؟
دیوانه ایست کایزد بر وی قلم نراند ۶

این دیده می تواند غرقه شدن به دریا
لیکن کنار جستن از تو نمی تواند ۷

شب ماجرای دیده از خون دل نوشتم
کو باد تا ز بلبل نامه به گل رساند ۸

تو سهل می شماری اندوه خسرو، آری
آن کو ندید رنجی، رنج کسان نداند ۹