شماره ۸۷۵ - گفتی دلت مرا شد و از من جدا نشد

گفتی دلت مرا شد و از من جدا نشد
گو شو از آن هر که شود، گر مرا نشد ۱

خورشید من خیال تو از من گهی نرفت
مانند سایه ای که ز مردم جدا نشد ۲

روزی صبا نرفت به کویت که هردمی
صد جان پاک همره باد صبا نشد ۳

پرسی مرا که از چه چنین مبتلا شدی؟
آن کیست کو بدین ترا مبتلا نشد؟ ۴

بسیار داشتم دل آباد را خراب
مانا رها شود تپش من، رها نشد ۵

در گردن من، آن همه خونها که می کند
خونریز ما که هیچ خدنگش خطا نشد ۶

دی گرم راند رخش بسی دیده خاک گشت
بدبختیم که چشم منش زیر پا نشد ۷

کردم میان خون جگر آشنا بسی
کان آشنای خون دلم آشنا نشد ۸

چشم وصال نیست در این چون رضای دوست
شک خدا که حاجت خسرو روا نشد ۹